پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۲

ای گشته دلم ز دست هجران پر خون

تا چند کشم غم ز جفای گردون

بر جور و جفای چرخ دل بنهادم

تا خود فلک از پرده چه آرد بیرون

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۴از شرم رخ تو گل ز کار افتاده
  2. شمارهٔ ۲۸۵گل با رخ دوست بی نسق افتاده
  3. شمارهٔ ۲۸۶از جور فلک خون به دلم افتاده
  4. شمارهٔ ۲۸۷مسکین دل من دور ز جان افتاده
  5. شمارهٔ ۲۸۸ای پیش قدت سرو سهی پست شده
  6. شمارهٔ ۲۸۹بیداد به من ز حد بشد دادم ده
  7. شمارهٔ ۲۹۰یارب تو مرا نخست ایمانم ده
  8. شمارهٔ ۲۹۱ای نوش لبت دلم به نیش افکنده
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.