پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۰

یارب تو مرا نخست ایمانم ده

دردی دارم به لطف درمانم ده

چون زلف بتان نیک پریشان حالم

جمعیت خاطر پریشانم ده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۲لعلت نمکی در دل ریش افکنده
  2. شمارهٔ ۲۹۳از تهمت خصم نیستم آسوده
  3. شمارهٔ ۲۹۴دستارچه از غم جهان آسوده
  4. شمارهٔ ۲۹۵ای بی رخ دوست رفته خواب از دیده
  5. شمارهٔ ۲۹۶بیچاره دلم کرد فغان از دیده
  6. شمارهٔ ۲۹۷دل دست جفا به سر زنان از دیده
  7. شمارهٔ ۲۹۸ای کرده روان فرات خون از دیده
  8. شمارهٔ ۲۹۹آه از دل بیقرار و آه از دیده
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.