پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۱

ای نوش لبت دلم به نیش افکنده

چشمت دو هزار خسته پیش افکنده

هر کس که نشد به عید رویت قربان

دایم فلکش برون ز کیش افکنده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۳از تهمت خصم نیستم آسوده
  2. شمارهٔ ۲۹۴دستارچه از غم جهان آسوده
  3. شمارهٔ ۲۹۵ای بی رخ دوست رفته خواب از دیده
  4. شمارهٔ ۲۹۶بیچاره دلم کرد فغان از دیده
  5. شمارهٔ ۲۹۷دل دست جفا به سر زنان از دیده
  6. شمارهٔ ۲۹۸ای کرده روان فرات خون از دیده
  7. شمارهٔ ۲۹۹آه از دل بیقرار و آه از دیده
  8. شمارهٔ ۳۰۰تا گشت بتا رخت نهان از دیده
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.