جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۸۸
ای پیش قدت سرو سهی پست شده
نرگس به خمار چشم تو مست شده
از شرم رخ خوب تو گلهای چمن
در پای تو افتاده و از دست شده
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۹۰یارب تو مرا نخست ایمانم ده
- شمارهٔ ۲۹۱ای نوش لبت دلم به نیش افکنده
- شمارهٔ ۲۹۲لعلت نمکی در دل ریش افکنده
- شمارهٔ ۲۹۳از تهمت خصم نیستم آسوده
- شمارهٔ ۲۹۴دستارچه از غم جهان آسوده
- شمارهٔ ۲۹۵ای بی رخ دوست رفته خواب از دیده
- شمارهٔ ۲۹۶بیچاره دلم کرد فغان از دیده
- شمارهٔ ۲۹۷دل دست جفا به سر زنان از دیده
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.