جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۶۳
آن کس که بجز تو کس ندارد به جهان
عمریست که با تو عمرها باخت نهان
در آتش سودای تو بگداخت دلش
آخر به لب سوخته آبی برسان
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۶۵ای دل دم عشق یار زین بیش مزن
- شمارهٔ ۲۶۶ای چشمه چشم ما به چشمت روشن
- شمارهٔ ۲۶۷ای دیده به دیدار جمالت روشن
- شمارهٔ ۲۶۸ای شخص ضعیف دیده را گریان کن
- شمارهٔ ۲۶۹جانا به شب وصال پیکار مکن
- شمارهٔ ۲۷۰با روی چو ماه و قد چون سرو چمن
- شمارهٔ ۲۷۱ببرید ز من نگار مسکین دل من
- شمارهٔ ۲۷۲درمانده به کار خویش مسکین دل من
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.