پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۸

ای شخص ضعیف دیده را گریان کن

بر آتش شوق سینه را بریان کن

گر گویدت ای دل که بشو دست ز جان

نوعی که رضای دوست باشد آن کن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۰با روی چو ماه و قد چون سرو چمن
  2. شمارهٔ ۲۷۱ببرید ز من نگار مسکین دل من
  3. شمارهٔ ۲۷۲درمانده به کار خویش مسکین دل من
  4. شمارهٔ ۲۷۳در عشق تو مبتلاست باز این دل من
  5. شمارهٔ ۲۷۴چشمت که کرشمه می‌کند با دل من
  6. شمارهٔ ۲۷۵تا کی بود از غمت بلا بر دل من
  7. شمارهٔ ۲۷۶حل می‌نشود به عشق تو مشکل من
  8. شمارهٔ ۲۷۷انصاف ندارد این بت دلبر من
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.