جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۷۵
تا کی بود از غمت بلا بر دل من
تا چند نهی داغ جفا بر دل من
زین بیش منه که طاقتم طاق شده‌ست
بار غم و غصّه دلبرا بر دل من
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۷۷انصاف ندارد این بت دلبر من
- شمارهٔ ۲۷۸از غمزه مست دوست در خوابم من
- شمارهٔ ۲۷۹زنهار ز جور چرخ وارونه دون
- شمارهٔ ۲۸۰ای بر دل من عشق تو هر لحظه فزون
- شمارهٔ ۲۸۱با خصم بگو چند کنی مکر و فسون
- شمارهٔ ۲۸۲ای گشته دلم ز دست هجران پر خون
- شمارهٔ ۲۸۳گفتم چه کنی دوای دل گفتا به
- شمارهٔ ۲۸۴از شرم رخ تو گل ز کار افتاده
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.