پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۹

زنهار ز جور چرخ وارونه دون

کاو توسن خوی من چنین کرد زبون

امروز نگه کن به چه حالم به چه حال

و آن روز کجا رفت که چون بودم چون

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۱با خصم بگو چند کنی مکر و فسون
  2. شمارهٔ ۲۸۲ای گشته دلم ز دست هجران پر خون
  3. شمارهٔ ۲۸۳گفتم چه کنی دوای دل گفتا به
  4. شمارهٔ ۲۸۴از شرم رخ تو گل ز کار افتاده
  5. شمارهٔ ۲۸۵گل با رخ دوست بی نسق افتاده
  6. شمارهٔ ۲۸۶از جور فلک خون به دلم افتاده
  7. شمارهٔ ۲۸۷مسکین دل من دور ز جان افتاده
  8. شمارهٔ ۲۸۸ای پیش قدت سرو سهی پست شده
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.