پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۱

ببرید ز من نگار مسکین دل من

مهجور شد از وصال مسکین دل من

ننواخت مرا شبی به وصلش چه کنم

زان روی چنین شده‌ست مسکین دل من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۳در عشق تو مبتلاست باز این دل من
  2. شمارهٔ ۲۷۴چشمت که کرشمه می‌کند با دل من
  3. شمارهٔ ۲۷۵تا کی بود از غمت بلا بر دل من
  4. شمارهٔ ۲۷۶حل می‌نشود به عشق تو مشکل من
  5. شمارهٔ ۲۷۷انصاف ندارد این بت دلبر من
  6. شمارهٔ ۲۷۸از غمزه مست دوست در خوابم من
  7. شمارهٔ ۲۷۹زنهار ز جور چرخ وارونه دون
  8. شمارهٔ ۲۸۰ای بر دل من عشق تو هر لحظه فزون
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.