پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۹

جانا به شب وصال پیکار مکن

بر پشت دلم بیش ز غم بار مکن

تو مردمک چشم جهان بین منی

از روی کرم میل به آزار مکن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۱ببرید ز من نگار مسکین دل من
  2. شمارهٔ ۲۷۲درمانده به کار خویش مسکین دل من
  3. شمارهٔ ۲۷۳در عشق تو مبتلاست باز این دل من
  4. شمارهٔ ۲۷۴چشمت که کرشمه می‌کند با دل من
  5. شمارهٔ ۲۷۵تا کی بود از غمت بلا بر دل من
  6. شمارهٔ ۲۷۶حل می‌نشود به عشق تو مشکل من
  7. شمارهٔ ۲۷۷انصاف ندارد این بت دلبر من
  8. شمارهٔ ۲۷۸از غمزه مست دوست در خوابم من
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.