جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۶۵
ای دل دم عشق یار زین بیش مزن
بیگانه شدی تو لاف زین بیش مزن
از پای درآمدی تو بیهوده دو دست
از درد فراق بر سر خویش مزن
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۶۷ای دیده به دیدار جمالت روشن
- شمارهٔ ۲۶۸ای شخص ضعیف دیده را گریان کن
- شمارهٔ ۲۶۹جانا به شب وصال پیکار مکن
- شمارهٔ ۲۷۰با روی چو ماه و قد چون سرو چمن
- شمارهٔ ۲۷۱ببرید ز من نگار مسکین دل من
- شمارهٔ ۲۷۲درمانده به کار خویش مسکین دل من
- شمارهٔ ۲۷۳در عشق تو مبتلاست باز این دل من
- شمارهٔ ۲۷۴چشمت که کرشمه می‌کند با دل من
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.