پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۱

ای با غم روی تست دلشاد جهان

بی روی تواَم دیده مبیناد جهان

کی بگسلد از غمت جهان تا باشد

چون با غم روی مهوَشت زاد جهان

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۳آن کس که بجز تو کس ندارد به جهان
  2. شمارهٔ ۲۶۴ذوقی دگرست وقت گل می خَوردن
  3. شمارهٔ ۲۶۵ای دل دم عشق یار زین بیش مزن
  4. شمارهٔ ۲۶۶ای چشمه چشم ما به چشمت روشن
  5. شمارهٔ ۲۶۷ای دیده به دیدار جمالت روشن
  6. شمارهٔ ۲۶۸ای شخص ضعیف دیده را گریان کن
  7. شمارهٔ ۲۶۹جانا به شب وصال پیکار مکن
  8. شمارهٔ ۲۷۰با روی چو ماه و قد چون سرو چمن
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.