پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۶

ما داد دل دوست ازین پس ندهیم

دل را دگر از دست به هر کس ندهیم

عشق رخ تو بحر محیطست و دلم

درّیست گرانمایه به هر خس ندهیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۸تا چند کنی به عالمم سرگردان
  2. شمارهٔ ۲۵۹در هجر رخت دلم ملولست ز جان
  3. شمارهٔ ۲۶۰با زنده دلان نشین و صاحب نفسان
  4. شمارهٔ ۲۶۱ای با غم روی تست دلشاد جهان
  5. شمارهٔ ۲۶۲زنهار که دل منه تو بر حال جهان
  6. شمارهٔ ۲۶۳آن کس که بجز تو کس ندارد به جهان
  7. شمارهٔ ۲۶۴ذوقی دگرست وقت گل می خَوردن
  8. شمارهٔ ۲۶۵ای دل دم عشق یار زین بیش مزن
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.