پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۸

تا چند کنی به عالمم سرگردان

یارب که که گفت که ز ما سر گردان

گر زلف تواَم چو گو به چوگان بزند

چون گوی کنم در قدمت سر، گردان

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۰با زنده دلان نشین و صاحب نفسان
  2. شمارهٔ ۲۶۱ای با غم روی تست دلشاد جهان
  3. شمارهٔ ۲۶۲زنهار که دل منه تو بر حال جهان
  4. شمارهٔ ۲۶۳آن کس که بجز تو کس ندارد به جهان
  5. شمارهٔ ۲۶۴ذوقی دگرست وقت گل می خَوردن
  6. شمارهٔ ۲۶۵ای دل دم عشق یار زین بیش مزن
  7. شمارهٔ ۲۶۶ای چشمه چشم ما به چشمت روشن
  8. شمارهٔ ۲۶۷ای دیده به دیدار جمالت روشن
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.