پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۳

ما دیده به زلف سرکشت دربستیم

وز نرگس مخمور تو دایم مستیم

در پای تو افتاده چو گیسوی توئیم

واندر طلبت نهاده جان در دستیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۵دایم به خم زلف بتان در بندیم
  2. شمارهٔ ۲۵۶ما داد دل دوست ازین پس ندهیم
  3. شمارهٔ ۲۵۷پیوسته ز گردش فلک می‌نرهیم
  4. شمارهٔ ۲۵۸تا چند کنی به عالمم سرگردان
  5. شمارهٔ ۲۵۹در هجر رخت دلم ملولست ز جان
  6. شمارهٔ ۲۶۰با زنده دلان نشین و صاحب نفسان
  7. شمارهٔ ۲۶۱ای با غم روی تست دلشاد جهان
  8. شمارهٔ ۲۶۲زنهار که دل منه تو بر حال جهان
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.