جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۲۵۲
تا دیده شد از شب وصالت محروم
وز حسن جمال با کمالت محروم
المنة لله که به هر درد فراق
چشمم نشد از خیل خیالت محروم
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۵۴از رنگ رخ تو گل به رنگ آوردیم
- شمارهٔ ۲۵۵دایم به خم زلف بتان در بندیم
- شمارهٔ ۲۵۶ما داد دل دوست ازین پس ندهیم
- شمارهٔ ۲۵۷پیوسته ز گردش فلک می‌نرهیم
- شمارهٔ ۲۵۸تا چند کنی به عالمم سرگردان
- شمارهٔ ۲۵۹در هجر رخت دلم ملولست ز جان
- شمارهٔ ۲۶۰با زنده دلان نشین و صاحب نفسان
- شمارهٔ ۲۶۱ای با غم روی تست دلشاد جهان
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.