پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۴

گر من ز غمت جامه دل چاک زنم

آتش ز سر سوز بر افلاک زنم

از آه من دلشده ای ماه بترس

زیرا که من آه از دل غمناک زنم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۶با درد تو ای نگار درمان چه کنم
  2. شمارهٔ ۲۴۷گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم
  3. شمارهٔ ۲۴۸شب نیست که من یاد تو از جان نکنم
  4. شمارهٔ ۲۴۹می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم
  5. شمارهٔ ۲۵۰ابروی تو پیوسته به خم می‌بینم
  6. شمارهٔ ۲۵۱تا چند ز هجر تو زبون بنشینم
  7. شمارهٔ ۲۵۲تا دیده شد از شب وصالت محروم
  8. شمارهٔ ۲۵۳ما دیده به زلف سرکشت دربستیم
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.