پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۱

بر روی مه تو کرد نظاره دلم

از دست بشد ز شوق بیچاره دلم

هرچند تنم ز حضرتت محرومست

حقّا که ملازمست همواره دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۳در هجر رخت شمع صفت گریانم
  2. شمارهٔ ۲۴۴گر من ز غمت جامه دل چاک زنم
  3. شمارهٔ ۲۴۵چون من قد و بالای تو را یاد کنم
  4. شمارهٔ ۲۴۶با درد تو ای نگار درمان چه کنم
  5. شمارهٔ ۲۴۷گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم
  6. شمارهٔ ۲۴۸شب نیست که من یاد تو از جان نکنم
  7. شمارهٔ ۲۴۹می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم
  8. شمارهٔ ۲۵۰ابروی تو پیوسته به خم می‌بینم
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.