پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۰

چشم خوش تو ربود یکباره دلم

پیراهن صبر کرد صد پاره دلم

پنداشت که از دولت وصلت کامی

یابد لیکن نیافت بیچاره دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۲در دست جفای توست همواره دلم
  2. شمارهٔ ۲۴۳در هجر رخت شمع صفت گریانم
  3. شمارهٔ ۲۴۴گر من ز غمت جامه دل چاک زنم
  4. شمارهٔ ۲۴۵چون من قد و بالای تو را یاد کنم
  5. شمارهٔ ۲۴۶با درد تو ای نگار درمان چه کنم
  6. شمارهٔ ۲۴۷گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم
  7. شمارهٔ ۲۴۸شب نیست که من یاد تو از جان نکنم
  8. شمارهٔ ۲۴۹می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.