پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۶

از دست غم تو تا توانست دلم

سرگشته ز غم گرد جهانست دلم

هرچند که بالاش بلاییست بلند

در بند قد سرو روانست دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۸بگرفت غمت باز گریبان دلم
  2. شمارهٔ ۲۳۹جز لعل لب تو نیست درمان دلم
  3. شمارهٔ ۲۴۰چشم خوش تو ربود یکباره دلم
  4. شمارهٔ ۲۴۱بر روی مه تو کرد نظاره دلم
  5. شمارهٔ ۲۴۲در دست جفای توست همواره دلم
  6. شمارهٔ ۲۴۳در هجر رخت شمع صفت گریانم
  7. شمارهٔ ۲۴۴گر من ز غمت جامه دل چاک زنم
  8. شمارهٔ ۲۴۵چون من قد و بالای تو را یاد کنم
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.