پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۵

از دست غمت به جان رسیده‌ست دلم

صد جامه جان ز غم دریده‌ست دلم

بس خار ز غم خورده و یک روز گلی

از گلبن وصل تو نچیده‌ست دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۷زین بیش بتا مجوی آزار دلم
  2. شمارهٔ ۲۳۸بگرفت غمت باز گریبان دلم
  3. شمارهٔ ۲۳۹جز لعل لب تو نیست درمان دلم
  4. شمارهٔ ۲۴۰چشم خوش تو ربود یکباره دلم
  5. شمارهٔ ۲۴۱بر روی مه تو کرد نظاره دلم
  6. شمارهٔ ۲۴۲در دست جفای توست همواره دلم
  7. شمارهٔ ۲۴۳در هجر رخت شمع صفت گریانم
  8. شمارهٔ ۲۴۴گر من ز غمت جامه دل چاک زنم
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.