پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۸

بگرفت غمت باز گریبان دلم

تا خود چه شود حال پریشان دلم

در کوی تو هر شب به گدایی آمد

گر راه دهی به وصل سلطان دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۰چشم خوش تو ربود یکباره دلم
  2. شمارهٔ ۲۴۱بر روی مه تو کرد نظاره دلم
  3. شمارهٔ ۲۴۲در دست جفای توست همواره دلم
  4. شمارهٔ ۲۴۳در هجر رخت شمع صفت گریانم
  5. شمارهٔ ۲۴۴گر من ز غمت جامه دل چاک زنم
  6. شمارهٔ ۲۴۵چون من قد و بالای تو را یاد کنم
  7. شمارهٔ ۲۴۶با درد تو ای نگار درمان چه کنم
  8. شمارهٔ ۲۴۷گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.