پرش به محتوای اصلی
جهان ملک خاتون جهان ملک خاتون

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۹

تا روی چو ماه تو نهانست ز چشم

بی روی تواَم دجله روانست ز چشم

از سوز دل سوخته وز جور فراق

خونابه به روی من روانست ز چشم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۱چشمش به کرشمه گفت جان می‌بخشم
  2. شمارهٔ ۲۳۲بنگر به گل دو رنگ ای ماه عجم
  3. شمارهٔ ۲۳۳در آتش روی دوست بگداخت دلم
  4. شمارهٔ ۲۳۴در عشق رخت ز من رمیده‌ست دلم
  5. شمارهٔ ۲۳۵از دست غمت به جان رسیده‌ست دلم
  6. شمارهٔ ۲۳۶از دست غم تو تا توانست دلم
  7. شمارهٔ ۲۳۷زین بیش بتا مجوی آزار دلم
  8. شمارهٔ ۲۳۸بگرفت غمت باز گریبان دلم
همه‌ی رباعیات ←

جهان ملک خاتون درباره‌ی جهان ملک خاتون

جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.