پرش به محتوای اصلی
ایرج میرزا ایرج میرزا

قطعه‌ها

شمارهٔ ۲۷ - دوزخ

به قدر فهم تو کردند وصف دوزخ را

که مار هفت سر و عقرب دو سر دارد

خدای خواهد اگر بنده را عذاب کند

ز مار و عقرب و آتش گزنده‌تر دارد

از آن گروه چه خواهی که از هزار نفر

اَقَلّ دویست نفر روضه‌خوان خَر دارد

دویست دیگر جن‌گیر و شاعر و رَمّال

دویست واعظ از روضه‌خوان بَتَر دارد

ادامه‌ی قطعه‌ها

  1. شمارهٔ ۲۹ - جواب به حامی عارفمیم سپاسی کجاست تا که نگوید
  2. شمارهٔ ۳۰ - جنده بازیهر کس که نمود جنده بازی
  3. شمارهٔ ۳۱ - درباره خلع احمد شاه و جانشینی پهلویخوب دانَد حسابِ خویش جهان
  4. شمارهٔ ۳۲ - وفات محمد علی شاه (۱۳۴۳ هق)مخور غصّۀ بیش و کم در جهان
  5. شمارهٔ ۳۳ - جذبۀ شیرازیانحضرت شوریده اوستاد سخن‌سنج
  6. شمارهٔ ۳۴ - مهر مادررنج کشد مادر از جفای پسر لیک
  7. شمارهٔ ۳۵ای راد خدیوِ عدل‌پرور بنگر
  8. شمارهٔ ۳۶ - تصویر زنبر سردر کاروان سرایی
همه‌ی قطعه‌ها ←

ایرج میرزا درباره‌ی ایرج میرزا

ایرج میرزا (زاده شده در پاییز سال ۱۲۵۲ یا ۱۲۵۳ شمسی در تبریز، درگذشته در ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ شمسی در تهران) ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. او فرزند صدرالشعرا غلامحسین‌میرزا، نوهٔ ایرج پسر فتحعلی‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.