پرش به محتوای اصلی
امیر حسینی هروی امیر حسینی هروی

کنز الرموز

بخش ۲۱ - در بیان رضا و کیفیت آن میفرماید

از رضا خود نیست بهتر منزلی

گوی این بیامد هر دلی

اختیار خود بنه باری نخست

پس رضا اندر میان بربند چست

تا تو از علم حقیقی غافلی

از چنین دار الأدب بیحاصلی

چون نۀ فارغ زاندوه جهان

کی شوی دانای این حرف نهان

ادامه‌ی کنز الرموز

  1. بخش ۲۳ - در بیان قرب و بعد و کیفیت آناز حجاب نفس ظلمانی برآی
  2. بخش ۲۴ - در بیان قبض و بسط می‌فرمایددر محبت چون زدی گام نخست
  3. بخش ۲۵ - در بیان توفیق و شوق احوال میفرمایدمرحبا ای شهسوار تیز گام
  4. بخش ۲۶ - در بیان محبت میفرمایدهرکه بر نطع محبت راه یافت
  5. بخش ۲۷ - در بیان شوق محبت میفرمایدشوق، شهباز محبت را پرست
  6. بخش ۲۸ - در بیان تفرید میفرمایدمردِ فرد از نور وحدت بهره مند
  7. بخش ۲۹ - در بیان تجرید می‌فرمایدچیست تجرید‌، از علایق پاک شو
  8. بخش ۳۰ - در بیان تلوین و تمکین میفرمایدچون بیارایند بزم انس را
همه‌ی کنز الرموز ←

امیر حسینی هروی درباره‌ی امیر حسینی هروی

رکن الدین حسین بن عالم بن ابی الحسن حسینی غوری هروی (سال ولادت نامعلوم در ده «گرو» از بلاد «غور»، درگذشته به سال ۷۱۸ هجری قمری در هرات) متخلص به «حسینی» و مشهور به «اَمیرْ حُسِینی» و همچنین «امیرحسینی سادات»، «امیرسیدحسینی» و ملقب به «جنید ثانی» شاعر بزرگ هرات و از مشایخ طریقت سهروردی است. منظومهٔ «گلشن راز» شیخ محمو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.