حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۲۸
ای خاک وفا رفته به باد از دل تو
یک دل به جهان نگشته شاد از دل تو
یکبار نمی رسی به داد دل من
داد از دل تو، هزار داد از دل تو
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۳۰ای دُرّ یتیم، دیده دریا از تو
- شمارهٔ ۲۳۱ای عاشق محزون، دل ناشاد تو کو؟
- شمارهٔ ۲۳۲سرّ غم عشق را، ز بیگانه مجو
- شمارهٔ ۲۳۳غفلت زده ام، خاطر آگاهم ده
- شمارهٔ ۲۳۴ای صیت بزرگی به جهان افکنده
- شمارهٔ ۲۳۵ای بندهٔ دهرِ دون نواز گنده
- شمارهٔ ۲۳۶تا چند حزین اسیر ماتم شده‌ای؟
- شمارهٔ ۲۳۷جانا چه بود که خاطری شاد کنی
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.