حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۳۳
غفلت زده ام، خاطر آگاهم ده
افسرده دلم، آه سحرگاهم ده
عمری ست که رو از دو جهان تافته ام
ای قبلهٔ مقبلان، به خود راهم ده
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۳۵ای بندهٔ دهرِ دون نواز گنده
- شمارهٔ ۲۳۶تا چند حزین اسیر ماتم شده‌ای؟
- شمارهٔ ۲۳۷جانا چه بود که خاطری شاد کنی
- شمارهٔ ۲۳۸تا ناله، درفش کاویانی نکنی
- شمارهٔ ۲۳۹آشفتهٔ دور روزگارم ساقی
- شمارهٔ ۲۴۰رفتند ز بزم، میگساران ساقی
- شمارهٔ ۲۴۱بشکن قدح سپهر دون ای ساقی
- شمارهٔ ۲۴۲صحراست ز سبزه، سبزفام ای ساقی
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.