حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۳۷
جانا چه بود که خاطری شاد کنی
وز لطف، دل خرابی آباد کنی
مرگی نبود غیر فراموشی تو
در خاک شوم زنده، گرم یاد کنی
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۳۹آشفتهٔ دور روزگارم ساقی
- شمارهٔ ۲۴۰رفتند ز بزم، میگساران ساقی
- شمارهٔ ۲۴۱بشکن قدح سپهر دون ای ساقی
- شمارهٔ ۲۴۲صحراست ز سبزه، سبزفام ای ساقی
- شمارهٔ ۲۴۳ای درد، ز مرگ فکر درمان نکنی
- شمارهٔ ۲۴۴ای دل، ره و رسم عاشقان نگذاری
- شمارهٔ ۲۴۵ای ناله، خلاف دردکیشان نکنی
- شمارهٔ ۲۴۶ای دوست چراغ چشم بیدار تویی
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.