پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۷

ای بخت نژند در سیاهی بی تو

تن زار و نزار، چهره کاهی بی تو

با تو، سر و پا برهنه در کنج خراب

خوشتر که به تخت پادشاهی بی تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۹ای در دل هر قطره تمنّا از تو
  2. شمارهٔ ۲۳۰ای دُرّ یتیم، دیده دریا از تو
  3. شمارهٔ ۲۳۱ای عاشق محزون، دل ناشاد تو کو؟
  4. شمارهٔ ۲۳۲سرّ غم عشق را، ز بیگانه مجو
  5. شمارهٔ ۲۳۳غفلت زده ام، خاطر آگاهم ده
  6. شمارهٔ ۲۳۴ای صیت بزرگی به جهان افکنده
  7. شمارهٔ ۲۳۵ای بندهٔ دهرِ دون نواز گنده
  8. شمارهٔ ۲۳۶تا چند حزین اسیر ماتم شده‌ای؟
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.