حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۳۰
ای دُرّ یتیم، دیده دریا از تو
آه از تو و ناله سینه فرسا از تو
خندان گذری ز چشم خونبار و خوشیم
دل از تو و دیده ازتو و ما از تو
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۳۲سرّ غم عشق را، ز بیگانه مجو
- شمارهٔ ۲۳۳غفلت زده ام، خاطر آگاهم ده
- شمارهٔ ۲۳۴ای صیت بزرگی به جهان افکنده
- شمارهٔ ۲۳۵ای بندهٔ دهرِ دون نواز گنده
- شمارهٔ ۲۳۶تا چند حزین اسیر ماتم شده‌ای؟
- شمارهٔ ۲۳۷جانا چه بود که خاطری شاد کنی
- شمارهٔ ۲۳۸تا ناله، درفش کاویانی نکنی
- شمارهٔ ۲۳۹آشفتهٔ دور روزگارم ساقی
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.