حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۳۱
ای عاشق محزون، دل ناشاد تو کو؟
وی کوه گرانِ درد، فرهاد تو کو؟
وحشی تری از خود به کمین داشته ای
ای صید به خون تپیده، صیاد تو کو؟
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۳۳غفلت زده ام، خاطر آگاهم ده
- شمارهٔ ۲۳۴ای صیت بزرگی به جهان افکنده
- شمارهٔ ۲۳۵ای بندهٔ دهرِ دون نواز گنده
- شمارهٔ ۲۳۶تا چند حزین اسیر ماتم شده‌ای؟
- شمارهٔ ۲۳۷جانا چه بود که خاطری شاد کنی
- شمارهٔ ۲۳۸تا ناله، درفش کاویانی نکنی
- شمارهٔ ۲۳۹آشفتهٔ دور روزگارم ساقی
- شمارهٔ ۲۴۰رفتند ز بزم، میگساران ساقی
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.