حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۴
دانم که به جز خدای قهّاری نیست
بر خاطرم از ظلم کسی باری نیست
ماهیت مخلوق نباشد غالب
مغلوبِ خدا شدن مرا عاری نیست
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۶خورشید، علم به کوهساران زد و رفت
- شمارهٔ ۱۷هر چند که خصمی سپهر از جهل است
- شمارهٔ ۱۸از عمر عزیز رفته افزون از شصت
- شمارهٔ ۱۹دل گم شده است، سینه پردازی هست
- شمارهٔ ۲۰از دیده به دیده، ناوک اندازی هست
- شمارهٔ ۲۱امّید گداست، تا در بازی هست
- شمارهٔ ۲۲داغی که بکاود سر پرشور کجاست؟
- شمارهٔ ۲۳صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماست
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.