پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۶۰

پریشان سنبلش، دیباچهٔ احوال من باشد

شب هجران او، چون سایه در دنبال من باشد

شفاعت سنجی طاعات، خواهد کرد در محشر

گناه عشق اگر در نامهٔ اعمال من باشد

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۶۲با دل غم آن رشک پری، ساخته باشد
  2. شمارهٔ ۱۶۳خوشا چشمی که محو لذّت نظّاره‌ای باشد
  3. شمارهٔ ۱۶۴ز غیرت، آب گوهر نخل عزّت را به جو باشد
  4. شمارهٔ ۱۶۵آب دیده ام خونین، آهم آتشین باشد
  5. شمارهٔ ۱۶۶لب گویای من چون شمع، مقراض سخن‌ها شد
  6. شمارهٔ ۱۶۷به رنگین جلوه ای در خون کشیدی، گوشه گیران را
  7. شمارهٔ ۱۶۸نخل مرا شکوفهٔ صبح امید شد
  8. شمارهٔ ۱۶۹ساقی مباد عیدی ما کوتهی شود
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.