پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۵۷

دلم در زلف او، از سینه نالان بیشتر باشد

غم دیوانه، در شهر از بیابان بیشتر باشد

هجوم عاشقان از دور باش ناز، افزون شد

تو را در خانهٔ در بسته، مهمان بیشتر باشد

هوس چون بی نهایت شد، نماند جای آسایش

چو دریای کنار افتاده طوفان بیشتر باشد

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۵۹سخنم چو هست، در دل نمک سراب باشد
  2. شمارهٔ ۱۶۰پریشان سنبلش، دیباچهٔ احوال من باشد
  3. شمارهٔ ۱۶۱خیالت مونس جان اسیران در بدن باشد
  4. شمارهٔ ۱۶۲با دل غم آن رشک پری، ساخته باشد
  5. شمارهٔ ۱۶۳خوشا چشمی که محو لذّت نظّاره‌ای باشد
  6. شمارهٔ ۱۶۴ز غیرت، آب گوهر نخل عزّت را به جو باشد
  7. شمارهٔ ۱۶۵آب دیده ام خونین، آهم آتشین باشد
  8. شمارهٔ ۱۶۶لب گویای من چون شمع، مقراض سخن‌ها شد
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.