پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۵۵

خون من تیغ تو آندم که به خاک افشاند

رشحه ای کاش بر آن دامن پاک افشاند

ثمر عالم ایجاد جز این نیست، که صبر

جگری خون کند و دیده به خاک افشاند

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۵۷دلم در زلف او، از سینه نالان بیشتر باشد
  2. شمارهٔ ۱۵۸نقش مراد دنیا، نقش بر آب باشد
  3. شمارهٔ ۱۵۹سخنم چو هست، در دل نمک سراب باشد
  4. شمارهٔ ۱۶۰پریشان سنبلش، دیباچهٔ احوال من باشد
  5. شمارهٔ ۱۶۱خیالت مونس جان اسیران در بدن باشد
  6. شمارهٔ ۱۶۲با دل غم آن رشک پری، ساخته باشد
  7. شمارهٔ ۱۶۳خوشا چشمی که محو لذّت نظّاره‌ای باشد
  8. شمارهٔ ۱۶۴ز غیرت، آب گوهر نخل عزّت را به جو باشد
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.