پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۷

ز بیگانه پرداخت بوم و برم را

سواری که بر قلب زد لشکرم را

به دشتی که می پرورد شور عشقم

مگر ناخن شیر، خارد سرم را

زمین بس که می بیند از صدمه، نیلی

به گردون غلط می کند پیکرم را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۹۱۳۹غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما
  2. شمارهٔ ۱۴۰۱۴۰غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما
  3. شمارهٔ ۱۴۱تمنا چون نسوزد در ضمیر من؟ که می باشد
  4. شمارهٔ ۱۴۲هلاک جلوه ام قد قیامت دستگاهان را
  5. شمارهٔ ۱۴۳کشم خط از سواد خامه زلف عنبرافشان را
  6. شمارهٔ ۱۴۴ای جنت نقد از رخ زیبای تو ما را
  7. شمارهٔ ۱۴۵۱۴۵ غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما
  8. شمارهٔ ۱۴۶۱۴۶ غزل جا مانده اینجا از حزین دلفگار ما
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.