پرش به محتوای اصلی
هاتف اصفهانی هاتف اصفهانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲

ای غیر برغم تو درین دیر خراب

با یار شب و روز کشم جام شراب

از ساغر هجر و جام وصلش شب و روز

تو خون جگر خوری و من بادهٔ ناب

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴روی تو که رشک ماه ناکاسته است
  2. رباعی شمارهٔ ۵ساقی فلک ارچه در شکست من و توست
  3. رباعی شمارهٔ ۶این تیغ که شیر فلکش نخجیر است
  4. رباعی شمارهٔ ۷این تیغ که در کف آتشی سوزان است
  5. رباعی شمارهٔ ۸این تکیه که رشک گلستان ارم است
  6. رباعی شمارهٔ ۹یک لحظه کسی که با تو دمساز آید
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰هر شب به تو با عشق و طرب می‌گذرد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱یارب رود از تنم اگر جان چه شود
همه‌ی رباعیات ←

هاتف اصفهانی درباره‌ی هاتف اصفهانی

سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.