پرش به محتوای اصلی
هاتف اصفهانی هاتف اصفهانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱

گر فاش شود عیوب پنهانی ما

ای وای به خجلت و پریشانی ما

ما غره به دین‌داری و شاد از اسلام

گبران متنفر از مسلمانی ما

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳از عشق کز اوست بر لبم مهر سکوت
  2. رباعی شمارهٔ ۴روی تو که رشک ماه ناکاسته است
  3. رباعی شمارهٔ ۵ساقی فلک ارچه در شکست من و توست
  4. رباعی شمارهٔ ۶این تیغ که شیر فلکش نخجیر است
  5. رباعی شمارهٔ ۷این تیغ که در کف آتشی سوزان است
  6. رباعی شمارهٔ ۸این تکیه که رشک گلستان ارم است
  7. رباعی شمارهٔ ۹یک لحظه کسی که با تو دمساز آید
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰هر شب به تو با عشق و طرب می‌گذرد
همه‌ی رباعیات ←

هاتف اصفهانی درباره‌ی هاتف اصفهانی

سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.