پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۲

در دست یک ستمگر افتاد دلم

در پای غمش به سر در افتاد دلم

هر بار به دام مومنی افتادی

این بار به دام کافر افتاد دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۴یارب ز تو آنچه من گدا می خواهم
  2. شمارهٔ ۱۳۵از عمر که بگذشت بلا می بینم
  3. شمارهٔ ۱۳۶تا عمر بود به دل هوای تو کنم
  4. شمارهٔ ۱۳۷رفتیم و گرانی ز وصالت بردیم
  5. شمارهٔ ۱۳۸تا چنگ بر آن سنبل پرتاب زدیم
  6. شمارهٔ ۱۳۹سر کوفته در پای بلا می گردیم
  7. شمارهٔ ۱۴۰بدخواه تو گفت ای ملک هفت اقلیم
  8. شمارهٔ ۱۴۱سبحان الله بعهد تو آن گویم
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.