پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۹

سر کوفته در پای بلا می گردیم

دل رفته ز جان نیز جدا می گردیم

آفاق زعافیت همی موج زند

مادر طلب بلا چرا می گردیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۱سبحان الله بعهد تو آن گویم
  2. شمارهٔ ۱۴۲دل بسته روزگار پر زرق شدن
  3. شمارهٔ ۱۴۳ای دل ز غمش ناله زاری می کن
  4. شمارهٔ ۱۴۴دارم ملکا چو ریگ و باران دشمن
  5. شمارهٔ ۱۴۵ای کرده بسی جفا به جای دل من
  6. شمارهٔ ۱۴۶آن رفت که عشوه می خریدم ز تو من
  7. شمارهٔ ۱۴۷خورشید بنفش و ماه گلرنگش بین
  8. شمارهٔ ۱۴۸ای مردم چشم ملک بینا از تو
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.