پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۵

ای کرده بسی جفا به جای دل من

از عشق تو شد ز جای پای دل من

یک روز نجسته رضای دل من

این است و از این بتر سزای دل من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۷خورشید بنفش و ماه گلرنگش بین
  2. شمارهٔ ۱۴۸ای مردم چشم ملک بینا از تو
  3. شمارهٔ ۱۴۹بگشای تو مشرق ای به حجت خسرو
  4. شمارهٔ ۱۵۰در راه یگانگی نشان ما کو
  5. شمارهٔ ۱۵۱رفتم ز درت دل به غمت کرده گرو
  6. شمارهٔ ۱۵۲ای دولت و دین را به سزا شاهنشاه
  7. شمارهٔ ۱۵۳ای در طلب لطف تو دریا تشنه
  8. شمارهٔ ۱۵۴ای نقش تو از دیده به دل جان بسته
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.