پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۰

بدخواه تو گفت ای ملک هفت اقلیم

چون موی شدم کنون نترسم از بیم

آگاه نبوده بود آن دیو رجیم

کز تیر شهاب وش کنی موبدو نیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۲دل بسته روزگار پر زرق شدن
  2. شمارهٔ ۱۴۳ای دل ز غمش ناله زاری می کن
  3. شمارهٔ ۱۴۴دارم ملکا چو ریگ و باران دشمن
  4. شمارهٔ ۱۴۵ای کرده بسی جفا به جای دل من
  5. شمارهٔ ۱۴۶آن رفت که عشوه می خریدم ز تو من
  6. شمارهٔ ۱۴۷خورشید بنفش و ماه گلرنگش بین
  7. شمارهٔ ۱۴۸ای مردم چشم ملک بینا از تو
  8. شمارهٔ ۱۴۹بگشای تو مشرق ای به حجت خسرو
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.