پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۷

رفتیم و گرانی ز وصالت بردیم

در دیده نمونه جمالت بردیم

تا مونس هر دو یادگاری باشد

دل را به تو دادیم و خیالت بردیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۹سر کوفته در پای بلا می گردیم
  2. شمارهٔ ۱۴۰بدخواه تو گفت ای ملک هفت اقلیم
  3. شمارهٔ ۱۴۱سبحان الله بعهد تو آن گویم
  4. شمارهٔ ۱۴۲دل بسته روزگار پر زرق شدن
  5. شمارهٔ ۱۴۳ای دل ز غمش ناله زاری می کن
  6. شمارهٔ ۱۴۴دارم ملکا چو ریگ و باران دشمن
  7. شمارهٔ ۱۴۵ای کرده بسی جفا به جای دل من
  8. شمارهٔ ۱۴۶آن رفت که عشوه می خریدم ز تو من
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.