پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

مقطعات

شمارهٔ ۱۸

کین میکشد زمانه ز من آری از ملوک

خصمان چو دست یابند از بیم کین کشند

مسکین ندانم ار لگدی بر فلک زنم

روزی که پر دلان قدم اندر زمین کشند

او تیغ میزند که لئیمان چنین کنند

من صبر می کنم که کریمان چنین کشند

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۲۰گه بنالی که وای نان ناید
  2. شمارهٔ ۲۱در نیک و بد بسان شتر مرغ ناتمام
  3. شمارهٔ ۲۲ - در مدح امام برهان الدین گفته در بغدادامام عالم و برهان دین لسان الحق
  4. شمارهٔ ۲۳همای عافیت آن روز از قفس بپرید
  5. شمارهٔ ۲۴جانم غریق نعمت شمس الملوک شد
  6. شمارهٔ ۲۵ای که بی در لفظ خامه تو
  7. شمارهٔ ۲۶خه ای جواد کریمی که در همه عالم
  8. شمارهٔ ۲۷فرخنده جمال ملک و دین را
همه‌ی مقطعات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.