پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

مقطعات

شمارهٔ ۲۰

گه بنالی که وای نان ناید

گه برنجی که آه جان برود

انده نان و جان مخور بنشین

کین بیاید به وقت و آن برود

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۲۲ - در مدح امام برهان الدین گفته در بغدادامام عالم و برهان دین لسان الحق
  2. شمارهٔ ۲۳همای عافیت آن روز از قفس بپرید
  3. شمارهٔ ۲۴جانم غریق نعمت شمس الملوک شد
  4. شمارهٔ ۲۵ای که بی در لفظ خامه تو
  5. شمارهٔ ۲۶خه ای جواد کریمی که در همه عالم
  6. شمارهٔ ۲۷فرخنده جمال ملک و دین را
  7. شمارهٔ ۲۸ - در مدح صدرالدین بخواری؟ای که یزدان پادشاهت کرد بر ملک علوم
  8. شمارهٔ ۲۹گرچه گردد برای ما افلاک
همه‌ی مقطعات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.