پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

مقطعات

شمارهٔ ۲۷

فرخنده جمال ملک و دین را

چون من ز ملوک برگزیدم

بیزارم ازین و آن که او را

بهر کرم و هنر گزیدم

رویم بادا فکار چون زر

گر خواجه برای زر گزیدم

وصلش چو مرا نگشت ممکن

پذرفتم و زان حذر گزیدم

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۲۹گرچه گردد برای ما افلاک
  2. شمارهٔ ۳۰اجل تاج دین قطعه و رقعه من
  3. شمارهٔ ۳۱پاسبانان گنج فضل منند
  4. شمارهٔ ۳۲دوستان را بند گردان از وفا
  5. شمارهٔ ۳۳ - این قطعه را از روی بترجمه خواستدوستان را من زره پنداشتم بودند هم
  6. شمارهٔ ۳۴ - درصفت بارگاه گویدمشرق خورشید عدل است این همایون بارگاه
  7. شمارهٔ ۳۵چون مرا نیست از فلک بهره
  8. شمارهٔ ۳۶گفتم که بمیرم و نبینم که بر شود
همه‌ی مقطعات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.