پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

مقطعات

شمارهٔ ۳۱

پاسبانان گنج فضل منند

بر فلک دیده‌های بیداران

مشک پرنافه‌ای که خلقم داد

کیسه‌داری کند به عطاران

چون رسیدم به جای بی‌جایان

نکنم بیش کار بیکاران

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۳۳ - این قطعه را از روی بترجمه خواستدوستان را من زره پنداشتم بودند هم
  2. شمارهٔ ۳۴ - درصفت بارگاه گویدمشرق خورشید عدل است این همایون بارگاه
  3. شمارهٔ ۳۵چون مرا نیست از فلک بهره
  4. شمارهٔ ۳۶گفتم که بمیرم و نبینم که بر شود
  5. شمارهٔ ۳۷ - در مدح بهرامشاههمیشه قدر و عمر شاه عالم
  6. شمارهٔ ۳۸ - در جواب تاج الدین محمد سفری گفت بر بدیههایکه از خاک پای همت خویش
  7. شمارهٔ ۳۹ - در صفت خیمه گویدای قبه معلق چرخ دگر شدی
  8. شمارهٔ ۴۰اگر زودم نگارا درنیابی
همه‌ی مقطعات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.