پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

مقطعات

شمارهٔ ۲۸ - در مدح صدرالدین بخواری؟

ای که یزدان پادشاهت کرد بر ملک علوم

وین گواهی پیش یزدان روز محشر می‌دهم

خاک پایت گر به دست آید برای توتیا

با همه بی‌مایگی همسنگ آن زر می‌دهم

حاش لله من نه آن مردم که هرجایی ز حرص

قصه حاجت به تأویل ثنا در می‌دهم

من در این غربت که آن را عذر جز تحصیل نیست

گفته‌ام شعری ولیکن یک به یک بر می‌دهم

پارسی و تازیی سلطان و برهان را دو بیت

زین سوم انصاف فرمان تو سرور می‌دهم؟

بنگر و برخوان و چون اصلاح کردی عرضه کن

زان که از شاخ درخت فضل این بر می‌دهم

صدر دین گر به طمع دارد غرامت می‌کشم

ور به بد قانع شود شُکرانه بر سر می‌دهم

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۳۰اجل تاج دین قطعه و رقعه من
  2. شمارهٔ ۳۱پاسبانان گنج فضل منند
  3. شمارهٔ ۳۲دوستان را بند گردان از وفا
  4. شمارهٔ ۳۳ - این قطعه را از روی بترجمه خواستدوستان را من زره پنداشتم بودند هم
  5. شمارهٔ ۳۴ - درصفت بارگاه گویدمشرق خورشید عدل است این همایون بارگاه
  6. شمارهٔ ۳۵چون مرا نیست از فلک بهره
  7. شمارهٔ ۳۶گفتم که بمیرم و نبینم که بر شود
  8. شمارهٔ ۳۷ - در مدح بهرامشاههمیشه قدر و عمر شاه عالم
همه‌ی مقطعات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.