پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

مقطعات

شمارهٔ ۱۷

دور از تو تا که دور شدستم ز تو مرا

هر روز صد هزار بلا بر بدن رسد

خالی نباشد از دل تنگی چو یاسمین

گرخنده مرا چو گل اندر چمن رسد

گر بخت بر بخندد و گردون وفا کند

آخر ز خاک کوی تو گردی به من رسد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۹گلگون رخ یار من دریغا
  2. شمارهٔ ۲۰گه بنالی که وای نان ناید
  3. شمارهٔ ۲۱در نیک و بد بسان شتر مرغ ناتمام
  4. شمارهٔ ۲۲ - در مدح امام برهان الدین گفته در بغدادامام عالم و برهان دین لسان الحق
  5. شمارهٔ ۲۳همای عافیت آن روز از قفس بپرید
  6. شمارهٔ ۲۴جانم غریق نعمت شمس الملوک شد
  7. شمارهٔ ۲۵ای که بی در لفظ خامه تو
  8. شمارهٔ ۲۶خه ای جواد کریمی که در همه عالم
همه‌ی مقطعات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.