پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۶

چشمم به جنازه تو چون درنگریست

خون ریخت که بی رخ تو چون خواهم زیست

زنهار ز چشم شوخ آن کز چو توئی

جان بستد و در جوانی تو نگریست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۸در عالم سفله از بنی آدم کیست
  2. شمارهٔ ۱۷۹در خواب غرور خلق بیداری نیست
  3. شمارهٔ ۱۸۰گر کوتهی عمر ز بیدادگریست
  4. شمارهٔ ۱۸۱ز اخلاق هر آنچه در بشر می‌بایست
  5. شمارهٔ ۱۸۲از چرخ کبود بر دلم زنگاریست
  6. شمارهٔ ۱۸۳هر روز زمانه را ز نو بازاری‌ست
  7. شمارهٔ ۱۸۴از مرگ تو مهر و ماه و انجم بگریست
  8. شمارهٔ ۱۸۵با دل غم آن صنم بگفتم بگریست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.